Turcja - Starożytne miasto Myra

 

Starożytne miasto Myra, położone w pobliżu Demre na tureckim wybrzeżu Morza Śródziemnego.

Historia

Starożytne miasto Myra, dzisiejsze Demre , leży 45 km od kurortu turystycznego Kaṣ. Mur obronny wokół Miry datowany jest na V wiek p.n.e. W II wieku p.n.e. Myra była jednym z najważniejszych miast Licji, obok pięciu innych (Ksantos, Tlos, Pinara, Patara i Olympos) wchodziła w skład Ligii Licyjskiej.

W 88 p.n.e. przebywał tutaj na wygnaniu Ptolomeusz X Aleksander I, organizując armię mającą mu pomóc w odzyskaniu tronu w Aleksandrii. W czasach rzymskich miasto miało status metropolii, będąc stolicą prowincji.

W 18 r. n.e. popularny Germanik i jego żona Agrypina odwiedzili Myrę na rok przed jego podejrzaną śmiercią; posągi na ich cześć wzniesiono w porcie Andriace. 

Cesarz Hadrian odwiedził Myrę w 131 r. n.e. i zlecił budowę dużego spichlerza w Andriace, podobnie jak w Patarze.

W 60 r. n.e. na krótko w Myrze zatrzymał się św. Paweł. 

Mikołaj, powszechnie znany jako Święty Mikołaj, był biskupem Miry w IV wieku n.e. 

W V wieku n.e. cesarz Teodozjusz II uczynił dobrze prosperujące miasto Myra stolicą Licji.

Od VII wieku Myra straciła na znaczeniu z powodu trzęsień ziemi, powodzi i aluwium przyniesionych przez strumień Demre.

Po oblężeniu w 809 roku Myra została zdobyta przez wojska pod dowództwem abbasydzkiego kalifa Haruna ar-Raszida. W latach następujących po tym wydarzeniu miasto weszło w okres upadku.

W 1034 roku kościół św. Mikołaja został uszkodzony w wyniku ataków od strony morza przez Arabów. Na początku panowania Aleksego I (1081 - 1118) Myra została ponownie zdobyta, tym razem przez dynastię Seldżuków. Korzystając z zamieszania, żeglarze z Bari zabrali kości św. Mikołaja 20 kwietnia 1087 r. i przywieźli je do Bari 9 maja 1087 r., mimo sprzeciwu księży w kościele. 

Akropol znajduje się tuż nad skalnymi grobowcami i teatrem, jednak na akropolu nie zachowały się żadne znaczące pozostałości. 

Z badań wynika, że oprócz murów z okresu rzymskiego, które do dziś zachowały się w bardzo dobrym stanie, na wzgórzu akropolu i jego okolicach można natknąć się na pozostałości murów hellenistycznych z V wieku p.n.e.

Miasto zostało początkowo założone na wzgórzu, nad którym znajdują się grobowce skalne, następnie rozrosło się w dół i stało się jednym z sześciu najważniejszych miast licyjskich. Myra bardzo się rozwinęła w II wieku n.e. i wiele budynków zostało zbudowanych z darowizn od bogatych ludzi w tym okresie. 

Grobowce skalne 

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Myry są imponujące grobowce skalne wykute w stromych skałach. Groby te są misternie zaprojektowane i świadczą o kunszcie i bogactwie kulturowym starożytnych mieszkańców Myry.

Pochodzące z IV wieku przed naszą erą skalne grobowce otaczają wzgórza nad słynnym teatrem Myry. Te domy zmarłych są podzielone na dwie główne nekropolie składające się z mieszanki grobowców w stylu świeckim, jak i świątynnym. Kiedyś grobowce były pomalowane na jaskrawe odcienie fioletu, błękitu, czerwieni oraz żółci. Dziś są wyblakle. Do grobowców legalnego wstępu nie ma. Są one ogrodzone.

Licyjczycy uważali, że duszę zmarłego człowieka zabiera demon pod postacią ptaka. Aby ułatwić proces, należało ciało złożyć w grobowcu położonym gdzieś wysoko.

Charakterystyczne wykute w skale groby miały fasady imitujące świątynie. Wielkość grobowca, bogactwo ornamentów, a także jego położenie względem miasta oznaczały wyższy status społeczny zmarłego.

Teatr w Myrze

Przed grobowcami znajduje się stanowisko archeologiczne z ruinami antycznego miasta z największym teatrem. Teatr w Myrze jest jednym z najlepiej zachowanych teatrów w regionie licyjskim, który został zbudowany w okresie rzymskim. Może pomieścić około 11 000 osób. 

Większość dwukondygnacyjnego budynku scenicznego nadal stoi. Teatr został uszkodzony podczas trzęsienia ziemi w 141 roku, następnie naprawiony przez bogatego kupca o nazwisku Opramoas z Rhadiapolis. 

Widok na scenę od strony widowni 

Uważa się, że strona teatru zwrócona w stronę widowni była kiedyś ozdobiona maskami, płaskorzeźbami i rzeźbami. 

Wejście do teatru 

Jest tu też pozostałość świątyni Artemidy, zniszczonej na polecenie św. Mikołaja. Według legend była to jedna z najwspanialszych świątyń w tej części świata.

Kościół św. Mikołaja w Myrze

Kościół św. Mikołaja został zbudowany w VI wieku po śmierci św. Mikołaja. Później miało miejsce kilka cudownych uzdrowień wśród wiernych, którzy przybyli, aby oddać cześć jego relikwiom, i w ten sposób Myra stała się miejscem pielgrzymek. Obecny kościół został zbudowany głównie w VIII wieku. Klasztor został dobudowany w drugiej połowie XI wieku. Prace restauracyjne rozpoczęły się w 1863 roku, po zakupie budynku i otaczającego go terenu od Imperium Osmańskiego przez rosyjskiego cara Aleksandra. Podczas tych renowacji dobudowano dzwonnicę, którą można oglądać do dziś. Sarkofag św. Mikołaja, który został zniszczony w 1087 r., został odkopany w 1968 r.

Kościoła św. Mikołaja nie zwiedziliśmy ponieważ obiekty sakralne należą do najmniej przez nas zwiedzanych, oglądanych i podziwianych miejsc. 

Rzeźby przy Teatrze

Jeśli chodzi o samą Myrę jak najbardziej ją polecamy. Jest to ciekawe miejsce pobudzające ludzką wyobraźnię. Teatr i otaczające go groby. 

Ruiny łaźni po lewej stronie drogi w drodze do centrum miasta w pobliżu teatru są wczesnymi i interesującymi przykładami rzymskiej architektury ceglanej.

Dojście do Teatru i grobów jest bardzo proste i nie wymaga wysiłku. Przed stanowiskiem archeologicznym znajduje się parking. Potem trzeba przejść przez bazarek. Wejście jest płatne. Bilety dostępne są w kasie.