Turcja - Yılankale: Wężowy Zamek w Adanie

 Jadąc po bezdrożach Turcji dotarliśmy do prowincji Adana. Znajduje się ona w południowej Turcji nad Morzem Śródziemnym. Turyści rzadko tu zaglądają. Wszystkie wycieczki organizowane przez biura podróży pomijają ten ciekawy zakątek może dla tego że nie ma pięknych plaż. Tym razem dotarliśmy do Zamku Yılankale. Jest to piękny zamek na wzgórzu niestety zdobycie go to wyzwanie. 

Yılankale znajduje się w południowo - wschodniej Turcji na skalistym wzgórzu z widokiem na wschodni brzeg rzeki Ceyhan. Yılankale zwany Zamkiem Węży prawdopodobnie został wybudowany na przełomie XII/XIII wieku za panowania Ormian. W języku ormiańskim znany jest jako Levonkla od nazwiska jej prawdopodobnego założyciela Leona (Lewona) I Wspaniałego z armeńskiego Królestwa Cylicji. 

W śród lokalnej ludności zamek znany jest jako dom Szachmarana (Shāhmārān). Jest to pół wąż, pół kobieta. Kobiece oblicze reprezentuje piękno i dobro, zaś ciało węża to zło i brzydota. Wielu jednak uważa że nazwa zamku jak i sam zamek był siedliskiem węży, a także domem człowieka który umiał zaklinać węże. Inna teoria mówi, że nazwa wzięła się od jego zakrzywionego kształtu. Z lotu ptaka wygląda podobno jak wąż. Zamek składa się z dolnego, środkowego i górnego podzamcza, kilku baszt, cystern i kaplicy. Zamek został opuszczony w połowie XIV wieku. 

Widok na zamek i okolicę z punktu widokowego(platformy)

Wejście na zamek można podzielić na trzy etapy. Jego specyficzne położenie bardzo utrudnia zdobycie tej twierdzy. Muszę przyznać, że nas trzeci etap pokonał i nie dotarliśmy do samego serca zamku. Na początku jest bardzo łatwo. Idzie się po drewnianych schodach, gdzie co jakiś czas pojawiają się platformy z których można podziwiać zamek. Jest to przyjemna i wygodna wędrówka pod górę. 

Po dotarciu do pierwszych murów obronnych przestaje być już tak miło. Naszym oczom ukazuje się kamieniste wejście porośnięte kłującymi krzakami. Jeśli ma się na nogach klapki lepiej nawet nie próbować zdobywać zamku, bo można mocno się pokaleczyć. Kiedy udało nam się wdrapać pod wejście okazało się, że to wcale też nie będzie takie proste, bo tam się ma żadnych stopni tylko pochyły głaz na który trzeba się wspiąć. 

Trzeci etap to stroma kamienista ścieżka i wspinaczka po skałach. Tu polegliśmy bo brak odpowiedniego obuwia i ubioru spowodował, że zrezygnowaliśmy z wejścia na górny zamek. Wędrowaliśmy po kamienistym dziedzińcu na którym też było co robić aby nie spaść z głazów. 

Widoki z murów były wspaniałe. Podobno z baszt przy pięknej pogodzie widać inne zamki które chroniły Jedwabny Szlak. 

Zamek w 2014 roku został odrestaurowany i otwarty dla zwiedzających. Zwiedzanie jest bezpłatne.